روزنوشت هشتم – جلسه ارایه پروژه

امسال برای اولین بار در دانشکده فرایندی تعریف شده که براساس آن همه دانشجوهای دکترا و فوق لیسانس ملزم هستند خلاصه‌ای از نتایج تحقیقشون را در پایان هر سال ارایه کنند که از این طریق دانشجوها در جریان تحقیق همدیگر قرار بگیرند. هر چند تا پیش از این جلسات بررسی پیشرفت پروژه که به صورت رسمی برگزار میشد و در اون باید به پنل گزارش پیشرفت میدادیم وجود داشتند ولی از اونجاییکه موضوع جلسه بیشتر بررسی مایلستونها و اطمینان از نحوه پیشرفت طبق برنامه بود خیلی وارد جزییات فنی نمیشدند و به تعبیری این اولین ارایه عمومی من از روند تحقیقم در طی سه سالی هست که اینجا بودم. طبق برنامه ۲ ارایه در هر روز پیش بینی شده بود و بعضی ها هفته پیش بودند و من و یکی از دانشجوهای دیگه که فوق با تحقیق انجام میده روز دوشنبه بودیم. اون دانشجو که استاد راهنماش استاد من هم هست از کارمندان بخش تعمیر و نگهداریه شرکت هواپیمایی کوانتاس هست که به دلیل علاقه شخصیش تصمیم گرفته که این پروژه را انجام بده. البته هدفش اینه که بعد از این همین موضوع را در قالب یه تز دکترا هم ادامه بده.

ارایه اون قبل از من ساعت ۱۱ بود و من نفر دوم بودم. برای اطمینان از درستی ارتباط مک بوکم با پروجکتور و آخرین تمرین زودتر رفته بودم توی سالن که مدتی بعد یکی از کارمندان دفتر اومد و ازم پرسید که آیا قراره اینجا باشم چون یه عده از کوانتاس اومدن و اینجا جلسه دارن. من هم بیخبر از همه جا و متعجب از این تغییر برنامه اومدم بیرون و بعد فهمیدم که اینها مدیران و بعضی کارمندان بخش تعمیر و نگهداری و همچنین یه نفر از بخش مدیریت استراتژیک بودن که برای ارایه نفر قبلی اومدن. من که اولین بار بود قرار بود نتایج تحقیقم را برای افرادی خارج از تیم نظارت پروژه ارایه کنم به اندازه کافی استرس داشتم و با تصور اینکه این گروه هم قراره در ارایه من باشن استرسم دو چندان شده بود. خوشبختانه بعد از ارایه اول گروه کوانتاس جلسه را ترک کردن و من فقط برای باقی حضار که دانشجویان دکترای سایر گروه‌ها و تعدادی از استادان دانشکده بودن ارایه کردم. براساس سوالاتی که پرسیدن و فیدبکی که دادن دو حالت را بیشتر متصور نمیدونم یا اصلن نفهمیدن موضوع چیه و به همین خاطر سوالات جدی نداشتن و یا همه چیز خیلی خوب بود و جای سوال زیادی نمونده بود!

یه نکته جالبی که در جلسه اول متوجه شدم و مایه تعجبم شد سطح بسیار پایین اتوماسیون در واحدهای تعمیر و نگهداری شرکتهای هواپیمایی بود. به نحویکه این واحدها که در ساختار عملیاتی یک شرکت هواپیمایی بسیار استراتژیک هستن و عملکردشون تاثیر غیر قابل انکاری نحوه کارکرد شرکت داره بخش عمده کارهاشون خصوصن در زمینه برنامه‌ریزی فعالیت‌ها هنوز به صورت دستی انجام میشه و همه چیز به قول خودشون در سیم کارت (مغز) فرد برنامه ریز در هر ایستگاه تعمیر و نگهداری صورت میگیره. در این مورد جداگانه بیشتر خواهم نوشت …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>