سفرنامه

هر وقت اينجا به موضوعي بر مي‌خورم و قرينه‌اش را در ايران به خاطر ميارم و تفاوتها را ميبينم تاسف ميخورم. در عين حاليكه از نظر منطقي درسته كه آنچه امروز در كشورهاي توسعه يافته نظير استراليا وجود داره ناشي از سالها تلاشه و مسلما يك شبه و به طرفه‌العيني بدست نيامده و اين هم درسته كه مدل توسعه بايد مطابق با مشخصه‌ها و ويژگي‌هاي هر جامعه‌اي تدوين بشه و تلاش‌هايي كه بعضا در تاريخمون وجود داشته و تنها با كپي برداري از ظواهر جوامع پيشرفته خيال مدرن كردن ايران را داشتند و شكست خوردند شاهدي بر اين موضوع هستند. با اين حال اين موضوع باعث نميشه كه به عنوان يك ايراني آرزوي توسعه كشورم و بهره‌مندي هم ميهنانم از نعمات زندگي در شرايط بهتر را نداشته باشم.

يكي از ابزارهايي كه ميتونه بسيار در اين امر مورد استفاده قرار بگيره استفاده از تجربياتي است كه ايرانيان مقيم در نقاط مختلف دنيا به سبب زندگي در بطن اون جوامع كسب مي‌كنن. به نظرم بهترين راه استفاده از اين تجربيات و تبديلشون به دانشي كه بشه ازش در توسعه كشور استفاده كرد، مدون كردن اين تجربيات و انتشارشون جهت دست‌رسي همه به اونهاست. در زمان‌هاي قديم كه خصوصا سفر به ساير كشورها كاري بسيار سخت بود، كساني كه موفق ميشدن اينكار را انجام بدن تجربيات و مشاهدات خودشون را به عنوان سفرنامه مدون ميكردن كه اين نوشته‌ها منشا شناخت بهتر ساير اقوام و ملل ميشد و وسيله‌اي بود براي شناخت ناشناخته‌ها و تعامل بين مردم جوامعي با فرهنگها و رسوم مختلف.

يكي از نمونه‌هاي خوب اينگونه نوشته‌ها در بين وبلاگ‌ها (حداقل در بين دوستانم و كساني كه نوشته‌هاشون را دنبال مي‌كنم) ميلان‌نامه‌هاي دوست خوبم علي سرزعيم هستند كه علي از سال 87 كه به ميلان رفت تقريبا به صورت مستمر تجربيات خودش را نقل مي‌كنه. اين نوشته‌ها اول از همه باعث ميشن اين تفكر در جامعه تقويت بشه كه خيلي از مشكلات امروز ما ناشي از فرهنگ موجود در لايه‌هاي مختلف اجتماعه و براي تغييرات بزرگ خيلي وقت تغييرات كوچكي در سطوح خيلي پايين مورد نيازه. هر چند تجارب مربوط به لايه‌هاي تصميم‌گيري و سياست‌گذاري هم در جاي خود مهم و قابل تاملن و ميتونه توسط نهادهاي مربوطه مدنظر قرار بگيره. من هم از ابتداي راه اندازي اين وبلاگ مطالبي با همين مضمون نوشته‌ام و هدفم اين هست كه به همين نحو هم ادامه بدهم.

در همين راستا  دوست دارم از دوستاني كه در حال حاضر در كشورهاي مختلف هستن خواهش كنم كه اين موضوع را در نظر داشته باشن و اگه ميتونن به نحوي مشاهداتي را كه فكر مي‌كنن ارزش تامل و فكر بيشتر داره مدون كنن و اكر وبلاگ دارن در وبلاگشون منتشر كنن وگرنه از طريق وبلاگ دوستان ديگه اينكار را انجام بدن.

در “پدرام شهر” به شخصه از نوشته‌هاي شما در اين زمينه استقبال مي‌كنم.

نظر در “سفرنامه

  1. بازخورد: سفرنامه – نظام درماني در استراليا | پدرام شهر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>