ناگفته‌هایي در مورد شبه جزیره کره …

اين روزها همزمان با مرگ كيم جونگ ايل ديكتاتور كره شمالي در مورد ستمي كه در دوران زمامداري او و پدرش بر مردم آن سرزمين رفته، بسيار گفته و نوشته‌اند. اگر با خواندن اين جمله به اين فكر مي‌كنيد كه موضوع تكراري است و علاقه‌اي براي خواندن ادامه متن نداريد بايد بگويم كه در اشتباه هستيد چرا كه نوشته حاضر بنا ندارد آنچه را همه گفته‌اند و ميدانيم تكرار كند. بهانه نوشتن اين متن مباحثي بود كه در روزهاي پس از مرگ ايل و به اين بهانه با دوستان كره‌ايم در دانشكده داشته‌ام. متن حاضر ماحصل اين گفتگوها و مطالعات شخصي بعدي در اين خصوص است كه سعي كرده‌ از منظري تاريخي به بررسي حوادث و رويدادهاي اين منطقه بپردازد.

كشور كره در سالهاي پاياني قرن نوزدهم در پي كشورگشايي ژاپني‌ها مورد حمله قرار گرفت و مورد اشغال اين كشور واقع شد و عملا از سال 1910 تا 1945 كه ژاپن در اثر حمله اتمي ايالات متحده در جنگ شكست خورد و مجبور به تسليم شد به عنوان مستعمره اين كشور محسوب مي‌شد. آنچه كه مردم كره از آن دوران به خاطر دارند شرايط سخت زندگي و عملا استثمار آنها توسط نيروهاي ژاپني بوده است. اين مهم خصوصا در خلال سالهاي جنگ جهاني دوم ابعاد گسترده‌تري يافت به نحويكه كساني كه آن روزها را تجربه كرده‌اند به خاطر دارند كه مجبور بودند هر چه را در خانه داشتند كه مي‌توانست براي تامين تجهيزات ماشين جنگي ژاپن مورد استفاده قرار بگيرد بايد در اختيار سربازان ژاپني قرار مي‌دادند. اينان براي فرزندان خود نقل مي‌كنند كه سربازان ژاپني آنها را مجبور مي‌كردند كه حتي ظروف چوبي داخل آشپزخانه را نيز در اختيار آنها قرار دهند. در كنار تامين تجهيزات مورد نياز ارتش ژاپن زمانيكه كارخانجات ژاپني به دليل اعزام نيروي كار خود به جبهه‌هاي جنگ با كمبود نيروي انساني مواجه شدند اين كره‌اي ها بودند كه به بيگاري گرفته شدند. برابر آمار رسمي منتشر شده از ميان 5.400.000 نفر كره‌اي كه مشمول كار اجباري براي ژاپني‌ها بودند 670.000 نفر آنها به ژاپن انتقال يافته و در سخت ترين شرايط مجبور به بيگاري شدند. بسياري از كارگران كره‌اي كه در سال 1945 در حدود 32 درصد نيروي كار ژاپن را تشكيل مي‌دادند براي كار در كارخانجات نظامي به هيروشيما و ناكازاكي فرستاده شده بودند و در جريان بمباران اتمي اين شهرها توسط ايالات متحده جان خود را از دست دادند به نحويكه در حدود يك چهارم قربانيان اين فاجعه كارگران كره‌اي  بودند.
دهشتناك ترين خاطره‌اي كه مردم كره از ژاپنيها به خاطر دارند مربوط به زماني است كه دولت ژاپن دختران كره‌اي را كه بعضا حتي كمتر از 15 سال سن داشتند به بهانه‌هاي مختلف از خانواده‌هايشان گرفته و پس از انتقال به ژاپن از آنها به عنوان برده‌هاي جنسي براي لذت سربازان خود استفاده مي‌كرد. اين موضوع بقدري تاثير عميقي بر مردم اين كشور داشته كه حتي نسل جديد اين كشور كه آن دوران را تجربه نكرده‌اند وقتي در مورد اين موضوع صحبت مي‌كنند بسيار متاثر مي‌شوند. اين زنان كه با عنوان Comfort women از آنها ياد مي‌شود در آن دوران از كشورهاي مختلف تحت اشغال امپراطوري ژاپن به خدمت گرفته مي‌شدند ولي دختران كره‌اي اكثريت اين افراد را تشكيل مي‌دادند. در اين خصوص اطلاعات مفصلي در ويكي پديا وجود دارد كه مي‌توانيد آنرا در اينجا+ بخوايند. گروهي از زنان بازمانده از آن دوران در سال 1992 جنبشي را آغاز كردند كه در آن هر چهارشنبه در سئول پايتخت كره جنوبي مقابل سفارت ژاپن جمع مي‌شوند و متقاضي عذرخواهي رسمي دولت ژاپن و پرداخت غرامت به بازماندگان آنها هستند. اين گردهم آيي‌هاي چهارشنبه از آن سال تاكنون هر چهارشنبه انجام شده و در 14 دسامبر سال گذشته (2011) هزارمين (1000) مورد آن برگزار شده است.
در چنين وضعيتي كه مردم اين كشور تحت استثمار شديد ژاپن قرار داشتند و هر چند جنبش‌هاي مقاومت پراكنده‌اي نيز در گوشه و كنار شكل گرفته بود ولي موفق به بيرون راندن آنها نشده بودند امپراطوري ژاپن در سال 1945 به دليل بمباران اتمي توسط ايالات متحده شكست خورده و تسليم شد. به عنوان بخشي از اين مهم آنها تمامي سرزمينهاي تحت اشغال خود از جمله كره را ترك كردند. مردم اين كشور هنوز در شادي شنيدن اين خبر بودند كه سران آمريكا، انگليس و شوروي در حال تصميم‌گيري براي تقسيم كشورهاي اشغالي بودند. ديري نپائيد كه مردم اين كشور دريافتند كه بدون اطلاع آنها شبه جزيره كره به دو قسمت تقسيم شده و بخش شمالي آن به عنوان سهم شوروي و بخش جنوبي در اختيار آمريكا قرار گرفته است. شوروي كيم ايل سونگ كمونيست را كه سالها در بيرون از مرزهاي كره در حال مبارزه با نيروهاي اشغالگر بود را به جكومت گماشت و در جنوب يكي از نيروهاي آزاديخواه ملي كه وي نيز سالها از تايوان در حال مبارزه با ژاپني‌ها بود پس از برگزاري اولين انتخابات ملي به عنوان رئيس جمهور برگزيده شد. از اين مرحله متاسفانه شبه جزيره كره به عنوان خط مقدم تقابل كمونيسم و غرب تبديل مي‌شود به نحويكه در ابتدا با تحريك مائو رهبر چين و حمايت ضمني استالين كيم ايل سونگ به جنوب حمله مي‌كند و مردم كره را درگير جنگي ناخواسته كه تنها منفعت آن براي چين و شوروي بود كه ضمن فروش سلاحهاي باقيمانده از جنگ درآمد كلاني كسب كردند و در عين حال بدون پرداختن هزينه مستقيم وارد نبرد با ايالات متحده شدند. در طي سال‌ها و دهه‌هاي بعد نيز اين تنشها ادامه يافت و عملا هزينه جنگ سرد مابين چين و آمريكا عمدتا از منابع مردم كره پرداخته شد.آنچه كه شايان توجه است اينكه در سالهاي ابتدايي جدايي دو كره به دليل وضعيت بهتر اقتصادي در شمال مردم كره علاقمند مهاجرت به شمال بودند و بسياري از مردم به صورت داوطلبانه به شمال نقل مكان كردند. هر چند از دهه هفتاد ميلادي به اين سو به دليل حمايتهاي غرب و نيز تلاش بي وقفه مردم در جنوب وضعيت كاملا دگرگون شد. آنطور كه دوستان كره‌اي من نقل مي‌كنند در سالهاي دهه هفتاد و هشتاد پدران آنها روزانه 17 تا 18 ساعت كار مي‌كردند تا بتوانند چرخ توسعه صنعتي اين كشور را به گردش در آورند. متاسفانه در خلال اين سالها رهبراني كه در شمال حكمراني مي‌كردند به دليل انجماد فكري ناشي از تفكرات ايدئولوژيك خود قادر به درك مقتضيات زماني نبوده و درگير تفكرات دهه 40 و 50 خود باقي ماندند و در زماني كه فرصتهاي بسياري براي پيشرفت داشتند عملا با قطع ارتباط خود با دنياي خارج باعث فلاكت و بدبختي مردمان تحت زعامت خود شدند. دقيقا شبيه اتفاقي كه در كشورهاي اروپاي شرقي رخ داد! متاسفانه آنچه بدون خواست مردم اين كشور پنح دهه پيش بر آنها تحميل شد و دود حاصل از آتشي كه ديگران در راه تامين منافع خود بر آن دميدند چنان همه جا را فرا گرفته كه اميد رسيدن به آينده‌اي روشن را بسيار سخت و دور مي‌نماياند. چندي پيش مستندي را در مورد كره شمالي ديدم كه اولين و شايد تنها مستندي است كه فيلمسازاني از خارج به آنجا سفر كرده و مشاهدات خود را هر چند محدود به تصوير كشيده‌اند. اين فيلم محصول كشور هلند بوده و در سال 2001 ساخته شده و در همان سال جايزه امي بهترين فيلم مستند را نيز دريافت كرده است. اگر علاقمند به آشنايي بيشتر با اين كشور هستيد حتما توصيه مي‌كنم كه در حدود يك ساعت وقت بگذاريد و اين فيلم را ببينيد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>